definitie: bij preterme baby’s voorkomend ziektebeeld, waarbij er door onvolledig ontwikkelde longen ademhalingsproblemen ontstaan.
Oorzaken:
Ontstaat bij baby’s die geboren zijn voor de 34ste zwangerschapsweek. Oorzaken zijn onrijpheid van de longen, vertraagde resorptie van longvocht, onvoldoende surfactant, diabetes mellitus tijdens de zwangerschap. Er ontstaan gaswisselingsproblemen.
Frequentie:
Bij prematuren <28 weken: 60-80%
Prematuren 32-36 weken: 15-30%
AD >37: 5%
Zeldzaam a terme.
Risicofactoren:
Prematuur, DM bij moeder, multipara, keizersnede, asfyxie, onderkoeling, meer kinderen die IRDS hebben gehad.
Verschijnselen:
Intercostale, subcostale en sternale intrekkingen
Neusvleugelen
Expiratoir kreunen
Verminderd ademgeruis
Centrale cyanose
Tachypneu
Apneu aanvallen
Dood (soms ook na behandeling)
Diagnostiek:
Verlaagde arteriële O2, het CO2 is verhoogd en de pH is verlaagd.
Op X-foto fijn reticulair longbeeld met verminderde luchthoudendheid.
Behandeling:
Behandeling is zeer complex. Hier staan alleen enkele kernpunten.
Toedienen van corticosteroiden (betamethason) aan de zwangere, minstens 48 uur voor de bevalling (voor betere longrijping). Na de geboorte extra zuurstoftoediening. Intubatie en beademing gedurende 20 uur; surfactant 100 mg/kg endotracheaal. NO inhalatie.
Behandelen van de metabole acidose, verbeteren van de gasuitwisseling (beademing met CPAP) en circulatie.
Controlleren van: pols, ademfrequentie, saturatie, PaO2, PaCO2, pH, bicarbonaat, electrolyten, glucose, ht, bloeddruk en temperatuur.