Ga terug naar Hoofdpagina
Discongruentie
definitie:
Positieve discongruentie: voorliggende deel van de foetus is te groot voor het baringskanaal (meestal te grote foetus)
Negatieve discongruentie: wanneer de afmetingen van de uterus (baarmoeder) te klein zijn voor de duur van de zwangerschap (daramee dus ook een te kleine foetus voor de duur van de zwangerschap).
Oorzaken:
Biologische spreiding, verkeerd berekende duur van de zwangerschap, pathologie van de zwangerschap.
Negatieve discongruentie, pathologie: uteroplacentaire circulatoire insufficientie, roken, alcohol, drugs, medicijnen, zwangerschapshypertensie, pre-eclampsie, chromosomale afwijkingen, congenitale infecties.
Positieve discongruentie: te grote foetus, afwijkende ligging, afwijkende stand hoofd, hydrocefalus, placenta praevia, kleine vrouw (met grote foetus), bekkenafwijking.
Frequentie:
Risico factoren:
Verschijnselen:
Complicaties:
Diagnostiek:
Men spreekt van negatieve discongruentie bij:
-een omvang van de uterus die 2-4 weken achterloopt op de verwachte groei
-omtrek van de foetale bovenbui (AC) is bij echoscopische meting onder het 5de percentiel
Echo foetus, biometrie
Echo-doppler, met berekenen van de PI (pulsatility index)
CTG
Behandeling:
Bij negatieve discongruentie: overmatige activiteit mijden, stoppen met roken, stoppen met andere toxische stoffen. Indien de groeivertraging bij <32 weken optreed en/of geschat gewicht <1500 gram: bevalling in een perinetologisch centrum. CTG controle tijdens zwangerschap en partus.
Bij positieve discongruentie: bijna altijd een sectio cesara, behalve indien de discongruentie niet te groot is bij een hoofdligging (dan kan een vaginale proefbaring worden overwogen onder strikte controle).
Bij een grote foetus kan de bevalling meestal vaginaal plaatsvinden. Pas indien tijdens het uitdrijven blijkt dat de uitdrijving niet goed vordert, dan wordt besloten tot een kunstverlossing.
Controle:
Extra informatie:
Terug naar hoofdpagina <<